In het Karoo-bekken in Zuid-Afrika bevindt zich een beroemde rotstekening, het 'Horned Serpent Panel', geschilderd tussen 1821 en 1835 door de San. Naast herkenbare dieren toont het paneel een langgerekt wezen met korte poten en naar beneden krullevende slagtanden. Wetenschappers vermoeden dat dit dier geïnspireerd is door fossielen van dicynodonten — plantenetende therapsiden die leefden van het late Perm tot het einde van het Trias. Deze fossielen zijn wijdverspreid in het Karoo en lagen eeuwenlang binnen handbereik van jagers en verzamelaars.

Onderzoeker Julien Benoit van de University of the Witwatersrand stelt dat de San tijdens hun dagelijkse activiteiten fossielen tegenkwamen en deze integreerden in hun mythische beelden. De dicynodont, met zijn karakteristieke slagtanden en compacte lichaam, komt sterk overeen met het mysterieuze wezen op de rotswand. De eerste wetenschappelijke beschrijving van een dicynodont dateert uit 1845, tien jaar na de periode waarin de tekening werd gemaakt.

Als Benoit gelijk heeft, zouden de San-kunstenaars zonder het te weten het oudste visuele voorstel van een uitgestorven dier hebben gemaakt. Dit suggereert dat culturele tradities soms prehistorische kennis kunnen vastleggen lang voordat de wetenschap die bevestigt. Het onderzoek werd gepubliceerd in PLOS One en opent de deur naar verdere studies over de relatie tussen fossielen en orale tradities.