Kaketoes gebruiken sociale kennis om veilig te eten in snel veranderende steden. Als je iemand kent die vogelgedrag of dierenintelligentie fascinerend vindt, is dit rustig doorsturen best zinvol.
Kaketoes leren eten door af te kijken Verhaallijn en kernfeiten
Wetenschappers hebben ontdekt dat wilde geelkuifkaketoes niet zomaar nieuw voedsel proberen, maar eerst afwachten of soortgenoten het eten. Uit een veldstudie in Sydney bleek dat honderden vogels pas overgingen op gekleurde amandelen nadat getrainde kaketoes het gedrag hadden voorgedaan. Op locaties zonder getrainde vogels bleef het voedsel onaantrekkelijk, wat aantoont dat het leren sociaal is en niet toevallig.
Het onderzoek, gepubliceerd in PLOS Biology, toont aan dat kaketoes gebruikmaken van sociale informatie om risico’s te vermijden. Vooral vogels met sterke sociale banden beïnvloeden elkaar, en mannetjes imiteren vooral andere mannetjes. Jonge vogels zijn voorzichtiger en kijken naar de meerderheid. Dit gedrag verklapt hoe de vogels zich snel aanpassen aan stedelijke omgevingen, waar voedselbronnen vaak nieuw en onvoorspelbaar zijn.
Bovendien ontwikkelden de kaketoes na verloop van tijd verschillende technieken om de amandelen open te breken, die zich ook binnen groepen verspreidden. Volgens hoofdonderzoeker Julia Penndorf is dit een duidelijk voorbeeld van dierenkarakteristieke cultuur in het wild. De studie bouwt voort op eerdere bevindingen van het Clever Cockie Project, dat al aantoonde dat kaketoes slim zijn in het oplossen van problemen, zoals het openen van vuilnisbakken.
Feiten
- Wilde geelkuifkaketoes eten pas nieuw voedsel als ze zien dat soortgenoten het veilig vinden, volgens een studie van ANU en University of Exeter.
- In een veldexperiment in Sydney namen honderden kaketoes het eten van gekleurde amandelen over binnen tien dagen, maar alleen waar getrainde vogels aanwezig waren.
- Het gedrag verspreidde zich vooral via sterke sociale banden, met mannetjes die andere mannetjes imiteerden en jonge vogels die de meerderheid volgden.
- Kaketoes ontwikkelden ook verschillende technieken om amandelen open te breken, wat zich snel verspreidde binnen groepen – een teken van cultuur in het wild.
- De studie is gepubliceerd in PLOS Biology en ondersteunt eerdere bevindingen van het Clever Cockie Project over de aanpassingskracht van kaketoes in stedelijke gebieden.
Visuele nieuwsuitleg van Canto. AI-tools kunnen helpen bij de productie. Redactioneel beleid
