W 2010 roku naukowcy zaobserwowali nagły odwrócony przepływ roztopionego żelaza w zewnętrznym jądrze Ziemi, dokładnie pod równikową częścią Oceanu Spokojnego. Dotychczasowe modele zakładały stabilność tych przepływów, ale analiza danych z lat 1997–2025, w tym z misji satelitarnych Swarm i CryoSat, wykazała, że materiał wcześniej płynący na zachód zaczął się przemieszczać na wschód. Odkrycie to, opublikowane przez Frederika Dahla Madsena z Uniwersytetu w Edynburgu, stawia pod znakiem zapytania nasze rozumienie dynamiki wnętrza Ziemi.

Zmiana ta nie stanowi zagrożenia dla życia ani klimatu, ale ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia mechanizmów generujących pole magnetyczne Ziemi. To właśnie ruch płynnego żelaza w jądrze tworzy magnetosferę, która chroni planetę przed szkodliwym promieniowaniem kosmicznym i wiatrem słonecznym. Satelity ESA, wyposażone w czułe magnetometry, pozwoliły na rozdzielenie sygnałów pochodzących z jądra od innych źródeł, takich jak skorupa czy atmosfera.

Od około 2020 roku obserwuje się osłabienie tego wschodniego przepływu, co sugeruje, że mogło to być przejściowe zaburzenie lub część dłuższego cyklu oscylacyjnego. Naukowcy czekają na dalsze dane, by określić, czy to jednorazowy epizod, czy początek trwałej zmiany w cyrkulacji jądra.