Een onderzoek van Rutgers New Jersey Medical School onder leiding van Stein wijst op een vertraagde afbraak van bisfenol A (BPA) bij kinderen met autisme of ADHD. BPA, een veelgebruikte chemische stof in voedselverpakkingen en blikken, wordt in het lichaam afgebroken via glucuronidering in de lever. Bij 66 kinderen met autisme was dit proces 11% minder efficiënt, bij 46 kinderen met ADHD zelfs 17% lager dan bij een controlegroep van 37 kinderen zonder deze diagnose.

De studie toont voor het eerst een meetbaar biochemisch verschil in de detoxificatie van BPA tussen groepen, wat een mogelijke biologische schakel suggereert. Toch is er geen directe oorzaak-gevolgrelatie aangetoond: het is onduidelijk of de vertraagde afbraak bijdraagt aan de aandoeningen of een gevolg is van neurologische verschillen. Ook de stof DEHP, een ftalaat in plastics, liet een soortgelijke trend zien, maar zonder statistische significantie.

BPA staat al langer onder verdenking van hormoonverstoring en reproductieproblemen. Regelgevers herzien regelmatig veiligheidsgrenzen, maar deze bevindingen roepen de vraag op of kwetsbare groepen voldoende beschermd zijn. Omdat kinderen met autisme of ADHD de stof langer vasthouden, kan alledaagse blootstelling leiden tot langdurige interne blootstelling. Verdere onderzoeken zijn nodig om de gezondheidsimpact te bepalen.