Nowe badania ujawniają, że długotrwała dieta ziemniaczana ukształtowała unikalną cechę genetyczną u rdzennych mieszkańców peruwiańskich Andów. Międzynarodowy zespół naukowców z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles i Uniwersytetu w Buffalo odkrył, że populacja ta ma od dwóch do czterech dodatkowych kopii genu AMY1 w porównaniu z innymi grupami ludzkimi na świecie. Gen ten odpowiada za produkcję amylazy ślinowej – enzymu kluczowego dla trawienia skrobi zawartej w ziemniakach, które są podstawą pokarmową w regionie od tysięcy lat.

Badanie, opublikowane w czasopiśmie „Nature Communications”, wskazuje, że ta genetyczna adaptacja nie była jednorazowym zdarzeniem, lecz wynikiem długotrwałego procesu naturalnego doboru. Osoby lepiej trawiące skrobię miały większe szanse na przetrwanie i potomstwo, co stopniowo ugruntowało cechę w populacji. To przykład aktywnej, niedawnej ewolucji człowieka, zachodzącej w odpowiedzi na lokalne warunki żywieniowe.

Odkrycie ma znaczenie dla rozumienia ludzkiej ewolucji metabolicznej. Dotychczas głównym tematem badań w Andach był dopasowanie organizmu do niskiego stężenia tlenu na dużych wysokościach. Teraz widać, że dieta może być równie silnym czynnikiem selekcyjnym. Naukowcy podkreślają, że metabolizm człowieka nadal ewoluuje – adaptacje metaboliczne nie zakończyły się w paleolicie, jak długo sądzono.