W sierpniu 2026 roku drugi stopień rakiety Falcon 9, oznaczone jako 2025-010D, uderzy w powierzchnię Księżyca w okolicach krateru Einstein. Obiekt ten został porzucony po udanej misji w styczniu 2025 roku, podczas której wyniesiono lądowniki księżycowe Blue Ghost Mission 1 i Hakuto-R Mission 2. Zamiast spalić się w atmosferze czy zostać skierowanym na stabilną orbitę wokół Słońca, rakietowy stopień wpadł na niestabilną orbitę okołoziemską, której trajektoria przecina się z orbitą Księżyca.

Choć nie jest to pierwszy przypadek uderzenia ziemskiego obiektu w Księżyc – NASA celowo rozbijała moduły Apollo, a w 2009 roku sonda LCROSS potwierdziła obecność lodu wodnego – to zdarzenie różni się kluczowym aspektem: jest nieplanowane. Niepewność trajektorii wynika nie tylko z oddziaływań grawitacyjnych, ale także z ciśnienia promieniowania słonecznego, które delikatnie zmienia kurs rakiety w zależności od jej orientacji i odbijalności powierzchni.

Naukowcy, w tym niezależny astronom Bill Gray, ostrzegają, że bez lepszej kontroli nad końcowymi etapami misji kosmicznych, takie incydenty mogą stanowić zagrożenie dla przyszłych misji załogowych, zwłaszcza w kontekście planowanych baz księżycowych. Eksperci sugerują, by przyszłe misje celowały w bezpieczne orbitowanie wokół Słońca zamiast pozostawiania śmieci na niestabilnych orbitach.