Cykl chmur na gorącym Jowiszu pokazuje, jak różne mogą być warunki na innych światach – ciekawy kontekst dla kolegi, który śledzi astronomię.
Cykl chmur na gorącym Jowiszu Przebieg historii i kluczowe fakty
Międzynarodowy zespół astronomów po raz pierwszy udokumentował cykl powstawania i znikania chmur na egzoplanecie WASP-94A b, gazowym olbrzymie krążącym w konstelacji Mikroskopu. Dzięki obserwacjom z Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba (JWST) naukowcy zaobserwowali, że co dnia na porannej stronie planety formują się chmury złożone z krzemianu magnezu, które do wieczora całkowicie znikają, pozostawiając czyste niebo. To odkrycie pozwala dokładniej analizować skład atmosfery takich planet, które wcześniej były trudne do badania z powodu zakłóceń spowodowanych przez chmury. Analiza wieczornego nieba ujawniła, że WASP-94A b zawiera pięciokrotnie więcej tlenu i węgla niż Jowisz – znacznie bliżej modeli teoretycznych niż wcześniejsze szacunki. Badania zostały opublikowane w czasopiśmie "Science" i otwierają nowe możliwości w badaniach egzoplanet, w tym tych w strefie życia.
Fakty
- Międzynarodowy zespół astronomów po raz pierwszy zaobserwował cykl powstawania i znikania chmur na egzoplanecie WASP-94A b, oddalonej o 700 lat świetlnych.
- Chmury z krzemianu magnezu tworzą się na porannej stronie planety, a do wieczora znikają, co ujawniono dzięki danym z Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba.
- Analiza wieczornego nieba wykazała, że WASP-94A b ma zawartość tlenu i węgla zaledwie pięciokrotnie wyższą niż Jowisz, co koryguje wcześniejsze szacunki.
- Badania zostały opublikowane w czasopiśmie "Science" i mogą zmienić sposób analizy atmosfer egzoplanet.
- Podobny cykl chmur zidentyfikowano również na dwóch innych gorących Jowiszach: WASP-39 b i WASP-17 b.
Wizualne wyjaśnienie wiadomości od Canto. Narzędzia AI mogą pomagać w produkcji. Polityka redakcyjna
