Naukowcy z Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku przeprowadzili jedno z najobszerniejszych badań na temat wpływu snu na proces starzenia się organizmu. Analizując dane ponad 500 tys. dorosłych uczestników bazy UK Biobank, badacze wykorzystali 23 różne „biologiczne zegary” starzenia, by ocenić, jak długość snu wpływa na kondycję narządów i układów w ciele. Wyniki opublikowano w prestiżowym czasopiśmie „Nature”.

Badania wykazały, że sen trwający od sześciu do ośmiu godzin dziennie wiązał się z najniższym ryzykiem przedwczesnej śmierci i chorób takich jak cukrzyca typu 2 czy depresja. Zbyt krótki sen (poniżej sześciu godzin) oraz zbyt długi (powyżej ośmiu) przyczyniał się do przyspieszonego starzenia biologicznego. Choć optymalna liczba godzin różniła się w zależności od organu – np. sześć godzin dla serca, osiem dla mózgu – ogólny zakres 6–8 godzin okazał się najkorzystniejszy dla ogólnego zdrowia.

Zespół nie znalazł silnych genetycznych podstaw dla nietypowych wzorców snu, co sugeruje, że styl życia i czynniki środowiskowe odgrywają kluczową rolę. Oznacza to, że optymalizacja snu to realna możliwość wpływu na tempo starzenia. Według ekspertów, te wyniki potwierdzają, że sen to nie tylko regeneracja, ale czynnik modyfikowalny, który może pomóc w opóźnieniu chorób związanych z wiekiem.