Illustratie van een laboratoriumreactor waarin basalt met water en CO₂ reageert, met pijlen die waterstofgas weergeven en CO₂ die in steen wordt opgeslagen.
Illustratie van een laboratoriumreactor waarin basalt met water en CO₂ reageert, met pijlen die waterstofgas weergeven en CO₂ die in steen wordt opgeslagen.

Een doorbraak in het lab waarbij waterstof wordt geproduceerd en CO₂ wordt vastgelegd, geeft een collega die duurzame energie volgt wat meer context om samen te bekijken.

Waterstof uit steen, CO₂ vastgelegd Verhaallijn en kernfeiten

Wetenschappers van de University of Texas tonen in een laboratoriumexperiment dat basaltisch gesteente waterstof kan genereren wanneer het in contact komt met water onder druk en verhoogde temperatuur. Tegelijkertijd blijkt CO₂ zich te binden aan mineralen in het gesteente, waardoor het permanent wordt opgeslagen als vast carbonate. Dit proces, bekend als mineralisatie, wordt gezien als een van de meest stabiele vormen van CO₂-opslag.

Het experiment gebruikte mafische gesteenten rijk aan ijzer en magnesium, die chemisch reageren met water om waterstofgas te vormen. Bij temperaturen rond 90 graden Celsius en drukken tot 17 bar produceerden de reactoren waterstof, met de hoogste opbrengst wanneer CO₂ en een nikkelkatalysator werden toegevoegd. Dit suggereert dat CO₂ de reactie kan versnellen in plaats van alleen een afvalproduct te zijn.

De ontdekking opent de mogelijkheid tot een 'dubbele klimaatfunctie': hetzelfde stuk ondergrond zou zowel als energiebron als koolstofput kunnen dienen. Hoewel de resultaten veelbelovend zijn, is het proces nog niet getest in echte geologische omstandigheden. Vraagtekens blijven over de efficiëntie, snelheid en economische haalbaarheid van opschaling. Toch past het onderzoek binnen een bredere trend om natuurlijke geochemische processen actief te benutten in de strijd tegen klimaatverandering.

Feiten

  • Onderzoekers van de University of Texas tonen in een lab dat basalt waterstof produceert bij 90°C en 17 bar druk.
  • CO₂ wordt in het proces omgezet in vaste carbonaten, wat permanente opslag mogelijk maakt.
  • De combinatie van CO₂ en een nikkelkatalysator levert de hoogste waterstofopbrengst.
  • Mineralisatie wordt gezien als een stabiele vorm van CO₂-opslag zonder lekrisico.
  • Het proces is nog niet getest in echte geologische omstandigheden en is niet schaalbaar bewezen.

Visuele nieuwsuitleg van Canto. AI-tools kunnen helpen bij de productie. Redactioneel beleid