De Oortwolk, lang beschouwd als een bolvormige wolk van komeetachtige objecten aan de rand van ons zonnestelsel, blijkt volgens nieuwe simulaties een heel andere vorm te hebben. Onderzoekers van het Southwest Research Institute en het American Museum of Natural History gebruikten NASA’s Pleiades-supercomputer om de dynamica van de binnenste Oortwolk te modelleren, waar directe waarneming onmogelijk is door de extreme afstand en beperkte zichtbaarheid.

De resultaten tonen een verrassende structuur: geen sfeer, maar een scheve schijf van ongeveer 15.000 astronomische eenheden in doorsnede, gekanteld onder een hoek van zo’n 30 graden ten opzichte van het vlak van de planeten. Bovendien lijkt de schijf twee spiraalarmen te bevatten, wat het geheel doet lijken op een miniatuursterrenstelsel. Deze vorm zou worden beïnvloed door de galactische getijdewerking van de Melkweg, die ook kometen naar het binnenste zonnestelsel kan duwen.

De studie is nog niet peer-reviewed, maar wijst op een fundamentele heroverweging van de architectuur van ons zonnestelsel. Omdat geen huidige telescoop deze regio direct kan waarnemen, blijft modellering de enige manier om inzicht te krijgen. Toekomstige missies en instrumenten zullen nodig zijn om deze hypothese te toetsen. De ontdekking opent nieuwe wegen voor het begrijpen van de vorming van kometen en de kosmische geschiedenis van ons zonnestelsel.