ธนาคารไร้สาขา หรือ Virtual Bank กำลังเปลี่ยนโครงสร้างการเงินไทย โดยไม่มีสาขา ไม่มีตู้ ATM และดำเนินการทุกอย่างผ่านระบบดิจิทัล ผู้ใช้สามารถเปิดบัญชี ขอสินเชื่อ และทำธุรกรรมผ่านมือถือได้ทั้งหมด โดยใช้เครือข่ายตัวแทน เช่น ร้านสะดวกซื้อ หรือไปรษณีย์ สำหรับการฝาก-ถอนเงินสด แม้ไม่มีสาขา แต่เงินฝากยังได้รับการคุ้มครองจากสถาบันคุ้มครองเงินฝาก (สคฝ.) สูงสุด 1 ล้านบาทต่อคนต่อสถาบัน เช่นเดียวกับธนาคารพาณิชย์ทั่วไป

หนึ่งในจุดเปลี่ยนสำคัญคือการลดต้นทุนจากการไม่มีสาขา ทำให้ Virtual Bank สามารถแข่งขันด้วยดอกเบี้ยเงินฝากที่สูงขึ้น ค่าธรรมเนียมต่ำลง และการอนุมัติสินเชื่อที่รวดเร็วขึ้น โดยเฉพาะสำหรับแรงงานอิสระ พ่อค้าแม่ค้าออนไลน์ หรือฟรีแลนซ์ ที่เคยถูกมองว่าไม่มีเอกสารเพียงพอ ระบบใหม่ใช้ 'ข้อมูลทางเลือก' เช่น พฤติกรรมการใช้จ่ายดิจิทัล ประวัติการชำระค่าสาธารณูปโภค หรือรายได้จากแพลตฟอร์ม เพื่อประเมินความน่าเชื่อถือ

อย่างไรก็ตาม ความสะดวกนี้มาพร้อมความเสี่ยง ทั้งการก่อหนี้ง่ายเกินไปผ่าน AI ที่อนุมัติในไม่กี่คลิก การใช้ Risk-Based Pricing ที่อาจทำให้คนกลุ่มเสี่ยงจ่ายดอกเบี้ยสูง และความเสี่ยงไซเบอร์ที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะสำหรับผู้สูงอายุหรือผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับเทคโนโลยี นอกจากนี้ การไม่มีพนักงานหน้าสาขาอาจทำให้ผู้ใช้รู้สึกว่าระบบขาดความยืดหยุ่นเมื่อเกิดปัญหา แม้จะมีช่องทางอุทธรณ์ แต่การพึ่งพาอัลกอริทึมอาจทำให้ขาด 'ความเข้าอกเข้าใจ' แบบมนุษย์