Nowoczesna farma fotowoltaiczna na indonezyjskiej Sumatrze, uruchomiona w 2022 roku, wykazała poważne problemy techniczne już po dwóch latach działania. Badania przeprowadzone w sierpniu 2024 roku ujawniły, że około 1% z 64 140 paneli — czyli blisko 678 sztuk — ma istotne wady, takie jak pęknięcia szkła, delaminacja, ślady wilgoci i korozja. Te uszkodzenia mogą prowadzić do obniżenia wydajności, przegrzewania się paneli (tzw. hotspotów) a nawet pożarów. Choć producenci deklarują trwałość przez 25–30 lat, rzeczywiste warunki klimatyczne i jakość komponentów mogą decydować o szybszym zużyciu.

Badacze zwracają uwagę na rolę technologii half-cut cells, które wykazują mniejszą podatność na hotspoty i lepiej radzą sobie z degradacją. Wskazują też, że regularne przeglądy — w tym inspekcje termowizyjne i analiza krzywych I-V — są kluczowe dla utrzymania sprawności instalacji. Wysoka wilgotność i zacienienie przez infrastrukturę to dodatkowe czynniki ryzyka, szczególnie w klimacie równikowym.

Sytuacja na Sumatrze staje się ostrzeżeniem dla inwestorów: nawet zaawansowane technologicznie farmy wymagają systematycznego serwisowania. Długoterminowa opłacalność zależy nie tylko od mocy instalacji, ale też od jakości montażu, projektu i regularnej diagnostyki. Bez tego, obietnica taniej energii może pociągnąć za sobą ukryte koszty i ryzyko bezpieczeństwa.