Nowe badania przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Medycznego Karoliny Południowej pokazują, że trudność w rzuceniu palenia wiąże się nie tylko z siłą przyzwyczajenia, ale z biologiczną nierównowagą w mózgu. Uzależnienie powoduje, że system odpowiedzialny za nagrodę staje się nadaktywny, a system kontroli — osłabiony. Dzięki nieinwazyjnej stymulacji magnetycznej (rTMS) udało się przywrócić równowagę poprzez wzmocnienie aktywności grzbietowo-bocznej kory przedczołowej (DLPFC), co przekłada się na rzeczywistą redukcję liczby wypalanych papierosów.

W badaniu porównano trzy podejścia: stymulację DLPFC, stymulację przyśrodkowej kory oczodołowo-czołowej (mOFC) i placebo. Najlepsze efekty odnotowano w grupie, w której stymulowano DLPFC — uczestnicy spalali średnio o ponad 11 papierosów mniej dziennie. Obniżył się też poziom głodu nikotynowego i tlenku węgla we krwi, a efekty utrzymywały się przez co najmniej miesiąc.

Skany mózgu potwierdziły, że zwiększenie aktywności w korze przedczołowej i jednoczesne osłabienie obszarów nagrody koreluje z redukcją palenia. Oznacza to, że wspieranie systemu kontroli może być skuteczniejsze niż próby tłumić sam głód nikotynowy. Metoda może w przyszłości uzupełnić terapie uzależnień, zwłaszcza u osób, u których nie pomagają tradycyjne metody.