Odtworzenie latarni w Aleksandrii daje trochę wspólnego kontekstu znajomemu, który śledzi historię starożytnej architektury.
80-tonowe bloki z morza ujawniają tajemnicę latarni Przebieg historii i kluczowe fakty
Międzynarodowy zespół archeologów wydobył z dna Morza Śródziemnego w Aleksandrii monumentalne granitowe bloki, każdy o wadze od 70 do 80 ton. Fragmenty – w tym nadproża i płyty posadzkowe – najprawdopodobniej należały do wejścia do latarni morskiej, jednej z siedmiu cudów świata starożytnego. Odkrycia kierowane są przez dr Isabelle Hairy z francuskiego CNRS, a część prac trwała już od lat – pierwsze znaczące obiekty zidentyfikowano w 1968 roku, a kampania z 1994 roku pozwoliła na skatalogowanie ponad 3300 artefaktów.
Projekt PHAROS, wspierany technologicznie przez Fundację Dassault Systèmes, wykorzystuje fotogrametrię do precyzyjnego skanowania wydobytych elementów. Celem jest stworzenie wirtualnej rekonstrukcji latarni, która powstała na wyspie Faros w III wieku p.n.e. za panowania Ptolemeusza I Sotera według projektu Sostrata z Knidos. Budowla miała ponad 100 metrów wysokości i przez ponad tysiąc lat kierowała statki w kierunku portu Aleksandrii.
Latarnia zniszczona została w wyniku serii trzęsień ziemi, szczególnie silnego w 1303 roku. Ostatecznie w 1477 roku pozostałe kamienie wykorzystano do budowy cytadeli Kajtbeja. Dziś cyfrowe modele pomagają naukowcom odtworzyć jej pierwotny wygląd – każdy blok traktowany jest jak element gigantycznej układanki, wspartej nie tylko fizycznymi dowodami, ale też starożytnymi opisami i rysunkami.
Fakty
- Zespół archeologów wydobył z dna Morza Śródziemnego bloki o wadze od 70 do 80 ton, najprawdopodobniej fragmenty wejścia do latarni w Aleksandrii.
- Pierwsze ruiny zidentyfikowano w 1968 roku, a kampania z 1994 roku pozwoliła na skatalogowanie ponad 3300 artefaktów.
- Latarnia w Aleksandrii, jeden z siedmiu cudów świata, została zbudowana w III wieku p.n.e. według projektu Sostrata z Knidos.
- Budowla przestała istnieć po serii trzęsień ziemi, w tym silnym wstrząsie w 1303 roku.
- W 1477 roku pozostałe kamienie latarni wykorzystano do budowy cytadeli Kajtbeja.
- Projekt PHAROS wykorzystuje fotogrametrię do tworzenia cyfrowych modeli bloków w celu wirtualnej rekonstrukcji budowli.
Wizualne wyjaśnienie wiadomości od Canto. Narzędzia AI mogą pomagać w produkcji. Polityka redakcyjna
