Een onderzoek van Wouter de Heij naar het stikstofmodel Aerius heeft een heftige reactie uitgelokt van het RIVM, dat het werk 'niet wetenschappelijk' noemt. De Heij stelde dat de natte stikstofdepositie en landbouwemissies mogelijk worden overschat, terwijl droge depositie te weinig wordt gemeten in de praktijk. Het RIVM wijst de kritiek af en stelt dat modelaanpassingen pas mogelijk zijn met gefundeerd bewijs. Toch blijft het instituut zelf inschattingen hanteren bij het vaststellen van kritische depositiewaarden, gebaseerd op laboratoriumproeven en ecologische schattingen.

In 2014 en 2015 voerde het RIVM zelf metingen uit in de duinen bij Den Haag, waaruit bleek dat de droge depositie 2,4 keer lager was dan het model aangeeft. Omdat slechts 28 procent van het jaar was gemeten, werd besloten het model niet aan te passen. Tegelijkertijd worden kritische depositiewaarden wel gebaseerd op extrapolaties zonder veldmetingen, wat tegenstrijdig overkomt. Wetenschapper Jan Willem Erisman reageerde scherp, maar moest later een deel van zijn kritiek terugtrekken na correctie van collega's.

De discussie werpt vragen op over consistentie in wetenschappelijke normen: wanneer is bewijs 'goed genoeg'? Hoewel het RIVM stelt dat het model pas aangepast wordt bij solide data, lijkt de toepassing van die norm niet altijd gelijk. De Heij blijft open voor aanpassingen op basis van feedback, wat juist als een wetenschappelijke houding wordt gezien. Het debat blijft lopen over betrouwbaarheid, transparantie en de rol van modellen in milieubeleid.