Krisis tenaga global, terutamanya akibat ketegangan geopolitik di Asia Barat, mendorong negara-negara mencari alternatif kepada bahan api fosil. Dalam konteks ini, sisa agro-makanan — seperti jerami, hampas tanaman, dan sisa makanan — kini dilihat sebagai sumber strategik untuk tenaga boleh diperbaharui. Sektor agro-makanan menghasilkan kira-kira 4.6 bilion tan sisa setiap tahun, sebahagian besar belum diurus secara lestari, dan menyumbang 8–10 peratus pelepasan gas rumah kaca global.

Melalui teknologi seperti penghadaman anaerobik (AD) dan gasifikasi, sisa organik ini boleh diubah kepada biogas, syngas, dan akhirnya tenaga elektrik. Satu tan sisa makanan boleh menghasilkan 100–200 meter padu biogas, yang mengandungi metana. Loji berskala sederhana yang proses 100 tan sisa sehari boleh menjana 2–4 megawatt elektrik — cukup untuk bekalan ribuan rumah.

Selain menjana tenaga, sistem 'waste-to-energy' juga mengurangkan kos pelupusan sisa (boleh mencecah AS$150 per tan) dan menghasilkan pendapatan melalui jualan tenaga, baja organik, dan kredit karbon. Ia juga membantu mengurangkan pelepasan metana dari tapak pelupusan, yang lebih berbahaya daripada karbon dioksida. Pakar UPM menekankan sisa agro-makanan perlu dilihat sebagai aset strategik untuk keselamatan tenaga dan pencapaian neutraliti karbon menjelang 2050.